بررسی رابطه تاب‌آوری مکانی و تاب‌آوری فردی نواحی مشمول طرح اسکان مجدد (مطالعه موردی: نواحی سیل‌زده شرق استان گلستان) - امین محمدی استادکلایه; عبدالسعید توماج; فاطمه محرابی نیا; مرجان بهلکه (جغرافیا و مخاطرات محیطی)
هدف این تحقیق، بررسی رابطه تابآوری مکانی و تابآوری فردی در نواحی مشمول طرح اسکان مجدد واقع در شرق استان گلستان است که از جنبه هدف، کاربردی است و از جنبه جمع‌آوری دادهها از نوع پژوهشهای پیمایشی به شمار میآید. جامعه آماری نیز سرپرستان خانوارهای مشمول طرح اسکان مجدد به تعداد 1610 خانوار در شهر جدید فراغی و 730 خانوار سه روستای جابهجا شده در سال 1395 است. ازاینرو پنج محله پاشایی، قپان سفلی، خوجلر، آق تقه و چاتال از شهر جدید فراغی (الگوی تجمیع) و روستای قولاقکسن (الگوی جابهجایی محدود) جهت نمونهبرداری انتخاب شدند. جهت تعیین تعداد پرسشنامه مورد نیاز (حجم نمونه) از فرمول کوکران استفاده گردید. با توجه به فرمول کوکران تعداد 360 خانوار برای تکمیل پرسشنامه انتخاب گردیدند. همچنین جهت بررسی تابآوری فردی پاسخگویان از نسخه اسپانیایی پرسشنامه تابآوری کونور– دیویدسون استفاده شد. بررسی وضعیت تابآوری فردی در هر دو الگوی موردمطالعه نشان دهنده عدم تابآوری فردی جوامع موردمطالعه در هر سه زیرمقیاس تصور از شایستگی فردی، زیر مقیاس اعتماد به غریزههای فردی و زیرمقیاس پذیرش مثبت تغییر و روابط ایمن است. نتایج آزمون t نمونههای مستقل نشان دهنده عدم وجود اختلاف معنیدار ابعاد اقتصادی، اجتماعی و کالبدی- محیطی تاب آوری بین دو الگوی موردبررسی است. همچنین بین دو متغیر تابآوری فردی و تابآوری مکانی در هر دو الگوی موردمطالعه رابطه معنیدار وجود ندارد.