اثر سختی‌های مختلف بر رشد، فراسنجه‌های خونی، نرخ بازماندگی، و کیفیت آب پرورش بچه ماهی سفید دریای خزر (Rutilus frisii) - فاطمه نیجان; محمد کاظم خالصی; سهراب کوهستان اسکندری (مجله بهره‌برداری و پرورش آبزیان)
تأثیر سطوح مختلف سختی آب بر روی شاخص‌های رشد، نرخ بازماندگی، پارامترهای خون‌شناسی، و کیفیت آب پرورش بچه‌ماهیان سفید دریای خزر (Rutilus kutum) در قالب طرح کاملاً تصادفی با شش تیمار سختی آب (350، 600، 650، 700، 800 و 900 میلیگرم کربنات کلسیم،CaCO3) هر کدام با سه تکرار حاوی 13 قطعه ماهی (جمعا 300 قطعه) با میانگین وزن 2 گرم به مدت 56 روز بررسی شد. بیشترین میزان وزن نهایی، افزایش وزن بدن، و نرخ رشد روزانه در تیمار با سختی 650 mg/L CaCO3 برآورد شد (05/0P <) و در همین تیمار حداقل ضریب تبدیل و کمترین غذای خورده شده روزانه بدست آمد (05/0P <). بیشترین مقادیر سختی و قلیائیت آب درتیمار با سختی 900 mg/L CaCO3 وجود داشت (05/0P <). بیشترین مقادیر گلبول قرمز در تیمار آب سالن (600 mg/L CaCO3) + آب مقطر با سختی 350 mg/L CaCO3 سنجش گردید (05/0P <). بیشترین و کمترین مقادیر هموگلوبین به ترتیب در تیمارهای حاوی سختی‌های 700 و 900 mg/L CaCO3 برآورد شدند (05/0P <). بیشترین مقادیر کورتیزول و گلوکز با اختلافات معنی‌دار بین تیمارها در تیمار حاوی 15 گرم CaCO3 با سختی 900 mg/l ثبت شد (05/0P <). بیشترین مقادیر سدیم و کلسیم گوشت به ترتیب در تیمار با سختی 650 میلیگرم CaCO3 بدست آمد (05/0P <). بنابراین، سختی آب 650 میلیگرم CaCO3 منجر به بالاترین مقادیر وزن نهایی، افزایش وزن بدن، و نرخ رشد روزانه در بچه‌ماهی سفید در محیط آزمایشگاهی گردید (05/0P <) که می‌تواند جهت پرورش این ماهی ارزشمند استفاده شود.