Czynniki kradzieży rzeczy cudzej w świetle teorii działań rutynowych. Przykład województwa wielkopolskiego - Emilia Bogacka (Rozwój Regionalny i Polityka Regionalna)
Kradzież rzeczy cudzej jest najczęściej stwierdzaną kategorią czynu przestępczego. W literaturze zagadnienie czynników tego przestępstwa wyjaśniane jest za pomocą teorii działań rutynowych, zgodnie z którą do przestępstwa dochodzi, gdy w tym samym czasie i przestrzeni zbiegają się trzy elementy: potencjalny przestępca, odpowiedni cel oraz brak osoby mogącej zapobiec przestępstwu. W niniejszej pracy przedstawiono dotychczasowe badania zróżnicowania przestrzennego przestępczości aplikujące tę teorię, wykorzystywane w nich metody analizy oraz zmienne. Na tej podstawie omówiono czynniki kradzieży rzeczy cudzej w świetle teorii działań rutynowych na przykładzie województwa wielkopolskiego. W wyniku wykorzystania analizy regresji metodą eliminacji wstecznej uzyskano jedną statystycznie istotną zmienną – liczbę mieszkań/100 km2, odpowiadającą jednemu elementowi teorii, a mianowicie odpowiedniemu celowi.