Ocena objętości tarczycy u dziewcząt z zespołem Turnera według norm dla zdrowej populacji - Anna M. Kucharska; Michał Brzewski; Barbara Czarnocka; Aleksandra Januszek-Trzciąkowska; Anna Majcher; Barbara Rymkiewicz-Kluczyńska (Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism)
Wprowadzenie: Zespół Turnera jest dość częstą wadą chromosomalną. Wśród cech klinicznych zespołu wymienia się skłonność do chorób o podłożu autoimmunologicznym - najczęściej jest to przewlekłe limfocytarne zapalenie tarczycy typu Hashimoto. Z uwagi na znaczny niedobór wysokości ciała u pacjentek z zespołem Turnera korzystanie z norm objętości tarczycy dla wieku budzi wątpliwości. Celem pracy było ustalenie odpowiedniej metody oceny objętości tarczycy u dziewcząt z zespołem Turnera przy wykorzystaniu norm dla zdrowej populacji dziecięcej. Materiał i metody: Zbadano 54 dziewczęta z zespołem Turnera. ?redni wiek wynosił 11 lat i 9 miesięcy. Badanie obejmowało ocenę palpacyjną i ultrasonografie tarczycy oraz określenie stanu hormonalnego i obecności przeciwciał przeciwtarczycowych. Objętość tarczycy porównywano do norm według Delange'a dla wieku chronologicznego i wzrostowego u każdej pacjentki. Wyniki: W badanej grupie objętość tarczycy mieściła się w granicach normy dla wieku kalendarzowego. Dla wieku wzrostowego u 3 pacjentek stwierdzono wartości przekraczające 97 centyl - były to pacjentki, u których na podstawie oceny palpacyjnej podejrzewano wole. Wnioski: Wydaje się, że proponowana ocena objętości tarczycy w stosunku do normy daje możliwość rzetelnej oceny wielkości gruczołu u pacjentek z zespołem Turnera, jak również u innych pacjentów z niedoborem wysokości ciała.