Uczty książąt, kardynałów i ubogich. Edukacyjna rola stołu w podróży włoskiej Andrzeja Batorego (1583-1584) - Dawid Barbarzak (Facta Simonidis)
W podróży królewskiego bratanka Andrzeja Batorego do Rzymu stół stanowił przestrzeń zdobywania doświadczeń w różnych sferach. Podejmowany na dworach dygnitarzy Andrzej Batory poznawał etykietę i obyczaje stołowe renesansowych Włoch, organizując według podobnych wzorców własny dwór. Stół bywał przestrzenią prowadzenia rozmów dyplomatycznych, w czym młodzieniec realizował obowiązki poselskie. Toczone przy obiedzie dysputy z humanistami (takimi jak Marc-Antoine Muret) rozwijały jego umysłowość; muzyka i sztuki plastyczne towarzyszące ucztom z kardynałami i książętami włoskimi ubogacały gust artystyczny Batorego, a nowe potrawy – jego gust kulinarny. Spotkania z autorytetami religijnymi (Karol Boromeusz, Claudio Acquaviva, krąg oratorian), a także pobożne praktyki, jak: post, jałmużny żywieniowe i nabożne lektury przy stole, umacniały w końcu katolickie wyznanie młodzieńca.