تعیین تناسب اراضی استان‏های خراسان رضوی، جنوبی و شمالی برای کشت زیره سبز با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی و رهیافت مدل‏سازی - بهنام کامکار; نسیم مقدادی (Pizhūhish/hā-yi tulīd-i giyāhī)
ارزیابی اراضی و انطباق‏پذیری نتایج باخروجی مدل‏های شبیه‏سازی می‏تواند به اتخاذ تصمیم در توسعه کشت گیاهان کمک کند. در این تحقیق، پتانسیل تولید و تناسب اراضی برای کشت زیره سبز در استان‏های خراسان به ترتیب با استفاده از مدل CUMMOD و روش مجموع ارزش‏ها و استفاده از عوامل اقلیمی و توپوگرافیک تعیین شدند. طبق نتایج، با وجود پهنه‏های کاملا مناسب و مناسب، پتانسیل تولید استان‏ها یکسان نبود. بر اساس مدل، مناطق جنوبی، و بخشی از مناطق مرکزی و شمالی خراسان شمالی قابلیت بالایی در تولید زیره سبز دارند (5/2 تا 3 تن در هکتار)، ولی در خراسان رضوی، پتانسیل تولید در دو طبقه 2-5/2 و کمتر از 2 تن در هکتار قرار می‏گیرد. ولی در خراسان جنوبی عملکردهای کمتر یا مساوی 2 تن در هکتار برای مناطق مرکزی و جنوب استان، و عملکردهای بین 2-5/2 تن در هکتار برای مناطق شمالی آن تعیین شد. در خراسان شمالی شیب خاک و جهت شیب، در خراسان رضوی جهت شیب و دمای حداکثر و در خراسان جنوبی دمای حداکثر منطقه به عنوان مهم‏ترین عوامل محدودکننده شناخته شدند. در این مطالعه با وجود عوامل محدودکننده، عمده پهنه‏ها مناسب شناخته شدند، چرا که اثر سایر عوامل در روش مجموع ارزش‏ها اغراق در سایر فاکتورها را تحت تاثیر قرار می‏دهد و نتایج را واقع‏گرایانه‏تر می‏کند. در کل نتایج نشان داد که با توجه به کاهش طول فصل رشد گیاه زیره سبز از سمت خراسان شمالی به رضوی و رضوی به سمت خراسان جنوبی از پتانسیل تولید این گیاه کاسته می‏شود.