Temel Popülist Parametreler Işığında Bülent Ecevit'in Popülizmi: Ortanın Solu - Cumhur Aslan; Sema Sertkaya (İmgelem)
Türk siyasal yaşamında popülist söylemlere en çok başvuran siyasal aktörlerden biri Bülent Ecevit olmuştur. Ecevit, 1970’lerdeki Ortanın Solu anlayışı ile sol popülist anlayışını ortaya koyarak devletçi bir çizgide yer alan Cumhuriyet Halk Partisini (CHP) toplumcu ve halkçı bir söyleme kavuşturmuştur. Ecevit’in halkçı/popülist siyaset anlayışı “Halkçı Ecevit”, “Karaoğlan” gibi isimlerle tanımlanmasını sağlamıştır. Bu çalışmanın amacı Ecevit’in Ortanın Solu anlayışındaki siyasal söylemlerinde yer alan popülizmin Kemalist, laik, sol kodlarını ve sağ, muhafazakâr, milliyetçi kodlarını ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda çalışmada ilk olarak Mudde ve Kaltwasser’in halk, seçkinler ve genel irade parametrelerinden faydalanılarak Ecevit’in temel popülist çerçevesi çizilmiştir. Ardından sol popülizmin eşitlik, adalet ve özgürlük bileşenleri göz önünde bulundurularak Ecevit popülizminin Kemalist, laik, sol varyasyonu ve son olarak sağ popülizmin din, tarih, milliyetçilik ilkeleri doğrultusunda sağ, muhafazakâr, milliyetçi yönleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu amaçla ilintili olarak çalışmanın örneklemi doğrultusunda Ecevit’in 1960 ve 1980 yılları arasındaki demeçleri eleştirel söylem analizi tekniği kullanılarak gözden geçirilmiştir. Bu çalışmada Bülent Ecevit popülizminin temel uğrak noktaları ele alınıp değerlendirilmiş ve popülist sol anlayışın önemli örneklerinden biri olarak Ecevit popülizminin Türk siyasal deneyimi açısından özgül bir yol olarak dikkatle incelenmesi gerektiği çalışmanın temel tezi olarak ileri sürülmüştür.