Język naukowy a język w odmianie akademickiej, język do celów akademickich, język akademicki - Stanisław Dubisz (Poradnik Językowy)
Polski język naukowy kształtuje się od XVI w., natomiast refleksja o tzw. języku akademickim w glottodydaktyce polonistycznej wystąpiła dopiero w ostatnim dziesięcioleciu, chociaż jej początków należy się doszukiwać w pracach dotyczących dydaktyki języków obcych dla potrzeb zawodowych i specjalistycznych. Język akademicki powstaje na styku polszczyzny ogólnej i jej naukowej odmiany komunikacyjno-stylowej jako swoisty wariant przedmiotowo--sytuacyjny. Należy w nim wyróżnić wariant przedmiotowy (tzw. język w odmianie akademickiej) i wariant sytuacyjny (tzw. język do celów akademickich). Jego opanowanie przez cudzoziemców jest procesem trójetapowym i długotrwałym. Celem nauczania polskiego języka akademickiego jako obcego jest przygotowanie uczących się do świadomego funkcjonowania w życiu środowisk akademickich oraz w realizowaniu zadań humanistyki i innych dziedzin nauki.