تاثیر سطوح مختلف یک پلیمر محلول در آب و قارچ میکوریز بر جذب کادمیم شبدر برسیم - هاشم آرام; احمد گلچین (مدیریت خاک و تولید پایدار)
کادمیوم یک فلز سنگین است که اثرات مخرب زیادی بر کیفیت محصول دارد. افزون بر آن، یک عنصر بسیار متحرک در محیط¬زیست می باشد و گیاهان می توانند به آسانی کادمیوم را جذب و آن را به اندام¬های مختلف خود منتقل کنند. کادمیم به راحتی وارد چرخه غذایی انسان و حیوانات شده و سلامتی آنها را به مخاطره می¬اندازد. بمنظور مطاله ثاتیر کاربرد یک پلیمر محلول در آب و تلقیح با قارچ میکوریز بر غلظت کادمیم در گیاه شبدر پرورش یافته در خاک¬های آلوده به سطوح مختلف کادمیم، یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی و در 3 تکرار در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان به اجرا درآمد. فاکتورهای مورد بررسی شامل سطوح مختلف یک پلیمر محلول در آب (صفر، 150 و 300 کیلوگرم در هکتار)، سطوح تلقیح با قارچ آربوسکولار میکوریز(گلوموس موسائه) (با و بدون تلقیح با میکوریز) و سطوح مختلف آلودگی خاک به کادمیم (0،5، 10، 20، 40 و80 میلی¬گرم در کیلو¬گرم) بودند. نتایج نشان داد که تلقیح گیاه با قارچ میکوریز جذب کادمیم توسط ریشه گیاه را 72% افزایش ولی جذب کادمیم اندام¬های هوایی را 8/18% کاهش داد و مانع از انتقال کادمیم از ریشه به اندام¬های هوایی گیاه گردید. جذب کادمیم اندام‌های هوایی و ریشه گیاه در اثر کاربرد 300 کیلوگرم پلیمر در هکتار به ترتیب 46% و 5/37% نسبت به تیمار شاهد کاهش یافت.