„Słyszę hałasujące dzieci”, czyli o smutku i czułości w „Vive l’amour” Tsai Ming-lianga - Karolina Kosińska (Kwartalnik Filmowy)
Autorka poddaje analizie wczesny film Tsai Ming-lianga Vive l’amour i zauważa, że są już w nim widoczne wszystkie typowe dla twórczości reżysera wątki tematyczne i rozwiązania artystyczne: m.in. długie, statyczne ujęcia skupiające się na postaciach zagubionych w miejskim zgiełku, wyalienowanych, samotnych, smutnych. Jak zauważa Kosińska, twórca nie pozwala swoim postaciom na bliskość, ale oferuje ją nam, widzom – to my możemy zbliżyć się do bohaterów, współodczuwać z nimi, nawet jeśli oni sami za wszelką cenę chcą ukryć swoje przeżycia.