بررسی ظرفیت های اقتصادی هنر و صنایع دستی در عصر تیموریان(771-913ق) - معصومه سمائی دستجردی; وحید عابدین پور جوشقانی (تاریخ و فرهنگ)
دورۀ تیموریان مقطعی مهم و همراه با تحول در تاریخ هنر ایران به شمار میرود. حجم کمی و کیفی فعالیتهای هنری و صنایعدستی صورت گرفته در این دوره، ضرورت واکاوی ظرفیتهای اقتصادی در این زمینه را آشکار میسازد. ظرفیتهایی که در سه بخش تولید، تجارت و اشتغال و درآمدزایی قابل تبیین هستند. شکلگیری و ساخت مراکز و نهادهایی با محوریت تولید آثار هنری و صنایعدستی و تعدد و تنوع آثار و محصولات عرضه شده در بازارها، مهمترین وجوه بخش تولید در این زمینه محسوب میشوند. همچنین افزایش جمعیت شاغلین دارای مهارت هنری و صنایع دستی و رونق فعالیتهای مرتبط با آن اعم از کشاورزی، تجارت و حملونقل، بستر افزایش اشتغال و درآمدزایی را فراهم نمود. تجارت آثار هنری و صنایعدستی نیز نتایجی نظیر افزایش مبادلات بین شهری و کاهش صادرات مواد اولیه را به همراه داشت. مواردی که در پژوهش حاضر با رویکرد تاریخی و با روش تبیین روایی مورد واکاوی قرار میگیرد.