Przestrzenne zróżnicowanie infrastruktury turystycznej w Polsce w świetle typologii obszarów wiejskich według OECD i EUROSTAT - Wiesława Gierańczyk; Wieńczysław Gierańczyk (Barometr Regionalny)
Opracowanie porusza problem przestrzennego zróżnicowania infrastruktury turystycznej mierzonej potencjałem turystycznej bazy noclegowej (wskaźnik Charvata — Tch) oraz intensywności ruchu turystycznego (wskaźniki Schneidera — Ts). Zagadnienie to zostało przedstawione w dwóch ujęciach przestrzennych – według typologii OECD i EUROSTAT. W obydwu wydzielono regiony o charakterze przeważająco wiejskim (PW), pośrednim (P) oraz przeważająco miejskim (PM). Odmienne są jednak kryteria typologii i stąd różna jest liczba regionów zaliczonych do poszczególnych typów. Duże różnice w natężeniu wartości wskaźników, zarówno Charvata jak i Schneidera, pomiędzy regionami zaliczonymi do różnych typów wynikają nie tylko z odmiennego charakteru tych obszarów, np. gęstość zaludnienia czy udziału ludności miejskiej, ale również z preferencji i zachowań turystów. Regiony o charakterze przeważająco wiejskim nie są jednak wewnętrznie jednolite. Najlepiej rozwinięta baza noclegowa (Tch) znajduje się na obszarach o najwyższych walorach turystycznych – nadmorskim oraz górskim. Tutaj również jest najwyższa intensywność ruchu turystycznego (Ts). Najsłabiej rozwiniętą infrastrukturą noclegową oraz zainteresowaniem turystów cechują się regiony przeważająco wiejskie z Mazowsza oraz Polski Wschodniej.