بررسی اثر سطوح مختلف خوراک ضایعات بادام زمینی بر عملکرد، گوارش‌پذیری مواد مغذی، فعالیت آنتی‌اکسیدانی شکمبه و رفتار تغذیه ای بره‌های پرواری لری-بختیاری - فاطمه دالوند; ایوب عزیزی; علی کیانی; امیر فدایی فر; علیرضا جولازاده (تحقیقات تولیدات دامی)
هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی آثار سطوح مختلف خوراک ضایعات بادام زمینی بر عملکرد، گوارش‌پذیری ظاهری مواد مغذی، فعالیت آنتی‌اکسیدانی شکمبه و رفتار تغذیهای برههای پرواری بود. در این پژوهش از تعداد 28 رأس بره پرواری با میانگین سنی 6±120روزه و میانگین وزن زنده 5/2±30 کیلوگرم در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار آزمایشی و هفت تکرار استفاده شد. جیرههای آزمایشی شامل شاهد (بدون استفاده از ضایعات بادام زمینی) و گنجاندن سطوح مختلف این محصول فرعی (4، 8 و 12 درصد ماده خشک جیره) بودند که بهمدت 60 روز به دامها تغذیه شدند. گوارش‌پذیری ظاهری مواد مغذی جیرههای آزمایشی به روش نشانگر داخلی خاکستر نامحلول در اسید و در روز 43 آزمایش بهمدت یک هفته اندازه‌گیری شد. تعیین ظرفیت آنتی‌اکسیدانی کل مایع شکمبه در روز 45 آزمایش و در زمان سه ساعت پس از خوراکدهی وعده صبح انجام شد. رفتار تغذیهای در روز 47 آزمایش و بهمدت 24 ساعت با روش چشمی تعیین شد. مقادیر ماده خشک، پروتئین خام، خاکستر خام، چربی خام، الیاف نامحلول در شوینده خنثی، الیاف نامحلول در شوینده اسیدی، کربوهیدرات‌های غیرالیافی و ترکیبات فنولی ضایعات بادام زمینی بهترتیب 22/2±92، 46/0±8/22، 26/0±5/16، 016/0±28/1، 53/0±7/25، 33/1±0/19، 57/34±0 و 35/0±5/21 درصد ماده خشک و انرژی قابل سوخت و ساز 075/0±4/2 مگاکالری در کیلوگرم ماده خشک تعیین شد. استفاده از سطوح مختلف خوراک ضایعات بادام زمینی در جیره در مقایسه با تیمار شاهد، تأثیر معنی‌داری بر مصرف مواد مغذی، فراسنجه‌های عملکرد، گوارش‌پذیری مواد مغذی و فعالیت خوردن و نشخوار برهها نداشت (05/0P>). با افزایش مقدار ضایعات بادام زمینی در جیره تا سطح 12 درصد، ظرفیت کل آنتی‌اکسیدانی شکمبه افزایش یافت، اما فعالیت جویدن در مقایسه با تیمار شاهد کاهش نشان داد (05/0>P). در کل، نتایج پژوهش حاضر نشان داد که استفاده از ضایعات بادام زمینی تا سطح 12 درصد ماده خشک جیره غذایی بره‌های پرواری قابل توصیه است.