Kentleşme, Gecekondu ve Hemşerilik - Bünyamin Bezci; Zeynel Kılınç (Akademik İncelemeler Dergisi)
Türkiye’de büyük şehirlerde nüfusun %50’den fazlası gecekondu bölgelerinde yaşamaktadır. Gecekondu 1950’lerden günümüze hızlı kentleşmenin bir sonucudur. Gecekondu Türk modernleşme sürecinin ortaya çıkardığı problemlerden sadece birisidir. Genel olarak modernleşme süreci geleneksel bağları tahrip eder ve toplumda yabancılaşmaya yol açar. Bu nedenle gecekondu sadece bir yerleşim problemi değil aynı zamanda önemli toplumsal ve moral sonuçlara yol açabilecek bir durumdur. Bu çalışma gecekondu bölgelerinde yaşayanların yabancılaşma, geleneksel bağların çözülmesi, iş bulma ve konut edinme gibi problemlerle nasıl mücadele ettiklerini analiz eder. Çalışma gecekondu bölgelerinde yaşayanların hemşerilik bağları ve dernekleri aracılığıyla geleneksel bağları yeniden icat ettiklerini ileri sürer. Hemşerilik gecekondu bölgelerinde birincil ilişkileri yeniden üreterek bir tür sosyal sermaye meydana getirir ve Lewis’in “fakirlik kültürü” diye isimlendirdiği problemin ortaya çıkmasını engeller.