Jak zmieniał się wiek i wysokość ciała dzieci z somatotropinową niedoczynnością przysadki kwalifikowanych do leczenia hormonem wzrostu na przestrzeni lat 1995-2004? - Maria Korpal-Szczyrska; Anna Balcerska (Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism)
Cel pracy: Ocena wieku i wysokości ciała dzieci z somatotropinową niedoczynnością przysadki (SNP) kwalifikowanych do leczenia hormonem wzrostu (GH) w AM w Gdańsku na przestrzeni lat 1995-2004. Materiał i metody: Zanalizowane dane dotyczące 170 dzieci (w tym 111 chłopców) z SNP zakwalifikowanych do leczenia GH w okresie od początku 1995 roku do końca 2004 roku w Klinikce Pediatrii, Hematologii, Onkologii i Endokrynologii AM w Gdańsku. Wyniki: Wiek metrykalny dzieci w chwili rozpoznania SNP wynosił 11,1 ± 3,2 roku, wzrost -3,6 ± 1,0 SDS. Wiek chłopców był istotnie wyższy, niż dziewcząt, ale ich wzrost nie różnił się istotnie między sobą. 25% pacjentów wykazywało cechy pokwitania. 44% mieszkało na wsi, 56% w miastach, a wiek rozpoznania SNP był podobny w obu grupach. Dzieci wiejskie były istotnie niższe, niż miejskie. 25,3% chorych rozpoczęło leczenie w latach 1994-2000; 74,7% po 2000 roku. Diagnozowani przed 2000 rokiem byli młodsi (9,6 ± 3,6 lat), niż po 2000 roku (11,6 ± 2,9 lat) i wykazywali niższą wysokość ciała (-4,2±1,1 SDS), niż osoby które rozpoczęły leczenie po 2000 roku (-3,4±0,9 SDS). 67% rozpoczynających leczenie przed 2000 rokiem i 36% po 2000 wykazywało wzrost poniżej -3,5 SDS. Wnioski: Dzieci z SNP są kierowane do diagnostyki i leczenia GH w stosunkowo późnym wieku, który nie uległ obniżeniu na przestrzeni lat 1995-2004. Głęboki niedobór wysokości ciała pacjentów kwalifikowanych do leczenia GH uległ zmniejszeniu po 2000 roku, ale nadal stanowi problem wśród dzieci wiejskich. Dzieci z niedoborem wysokości ciała wymagają wcześniejszej identyfikacji oraz kierowania do specjalistycznej diagnostyki i leczenia przez lekarzy pierwszego kontaktu.