Klasik Nusayrî Metinlerinde Mezhebe Giriş Dini Eğitim ve Amcalık Geleneği - Reyhan Erdoğdu Başaran (İlahiyat Tetkikleri Dergisi)
Gālî fırkalar içinde tasnif edilen Nusayrîlik’te mezhebe kabul süreci “Dini Eğitim” (ينيدّلا ميلعتّلا) kapsamında değerlendirilmiştir. Bâtınî bilginin, mezhebe özgü sırların, duaların ve uygulamaların öğretildiği bu eğitim süreci muayyen vakitlerin tayin edildiği sistematik ve planlı bir eğitim ile tamamlanmaktadır. Bu eğitim sürecini tamamlamamış bireylerle paylaşılmayan mezhebi sır (Ma’nâ–Isim–Bâb), yalnızca dini eğitim sürecine kabul edilmiş, ergenlik çağına ulaşmış ve aldığı eğitimi başkalarıyla paylaşmayacağına dair güven duyulan erkek çocuklara aktarılmaktadır. Birey bu eğitim sürecinde belirtilen aşamaları usulüne uygun bir şekilde tamamladığında iman sahibi bir Nusayrî olarak kabul edilir ve bâtınî ilmin zikredildiği meclislerde bulunabilir. Şeyh ile mürid arasında manevi bir bağın tesis edilmesi ilkesine dayanan bu eğitim süreci, Şurbu’s-Sâr (sâr’ın içilmesi), ta‘lîk (bağlanma), ve tefaḳḳuh (derin bilgi edinimi) olarak adlandırılan aşamalardan oluşmaktadır. Şeyh ile mürid arasında kurulan bu manevi bağ, mecazi olarak evlilik akdine benzetilmiş ve bu bağa ilişkin düzenlemeler, evlilik hukukunun temel prensipleri esas alınarak şekillendirilmiştir. Kitabu’l-havî fî ilmi’l-fetavî, Kitabu’l-meşyeha ve et-Ta’lîmü’ddînî’de bu eğitim süreci ile ilgili ayrıntılı bilgiler yer almaktadır. Bu makale, Nusayrî mezhebine kabul sürecini, klasik Nusayrî literatüründe yer alan veriler doğrultusunda detaylı bir şekilde incelemeyi hedeflemektedir.