همبافت‌سازی فراملیتی در آموزش بین‌فرهنگی زبان - کارن ریزاگر (پژوهش‌های زبان‌شناختی در زبان‌های خارجی)
این مقاله چنین استدلال می‌کند که آموزش زبان به‌صورت بین‌فرهنگی باید کماکان الگواره‌‌‌‌‌های سنتی و ملی (که در آن تمرکز آموزه‌های فرهنگی و اجتماعی بیشتر معطوف به شرایط درون‌‌مرزی کشورهای زبان هدف است) را به چالش بکشد و همچنان با نظر به آموزش شهروندی جهانی، به سمت جهانی سوق یابد که در عین گوناگونی‌ها، دارای همبستگی متقابل باشد. این مقاله خاطرنشان می‌کند که زبان‌ها، و حتی زبان‌هایی که به‌عنوان زبان‌های خارجی آموزش داده می‌شوند، پدیده‌های فراملیتی و جهانی هستند و این مسئله ایجاب می‌کند که فرآیند زبان‌‌آموزی در نقاط مختلف جهان قابلیت آموزش زبان مقصد را به‌‌عنوان زبان اول، زبان دوم و زبان خارجی داشته باشد. این مقاله طیفی از ابعاد فراملیتی را معرفی می‌کند که دربرداندۀ جریان‌های زبانی و نیز انواع دیگری از فعالیت‌‌ها، فرایندها و ساختارهای فراملیتی است–ابعادی که بایسته است در برنامه‌ریزی و تجزیه‌وتحلیل مطالب اموزشی زبان‌ مدنظر گیرند. این مقاله سه محور فراملیتی را به تفضیل تشریح نموده و نشان می‌دهد که چگونه همبافت‌سازی فراملیتی می‌تواند مفاهیم را دستخوش تحول کرده و جهانی همبسته و واقعی بسازد که مسائل آن برای زبان‌اموزان مشهود باشد. البته این تلاش شاید صرفاً در خصوص تصاویر و متون ساده میسر شده‌باشد. سه محور موضوعی فراملیتی که مورد بررسی قرار گرفته‌اند عبارتند از: اسکاتلند: پیوند اسکاندیناوی (برای آموزش زبان انگلیسی)؛ سنگال: دیوار بزرگ سبز صحرا و ساحل (برای آموزش زبان فرانسوی)؛ و نجات غار تایلند (برای آموزش زبان انگلیسی).