مقایسه سمیت آفت کش ارگانوفسفره دیازینون در چهار گونه‌ی ماهی بومی استان خوزستان: بنی، شیربت، گطان و برزم - مجتبی علیشاهی; اسماعیل عبدی (مجله بهره‌برداری و پرورش آبزیان)
در این تحقیق سمیت حاد سم ارگانوفسفره‌ی دیازینون در چهار گونه‌ی ماهی بومی استان خوزستان، شامل ماهی بنی، شیربت، برزم و گطان مورد بررسی قرار گرفت. به این منظور از روش استاندارد OECD جهت تعیین سمیت حاد دیازینون استفاده گردید. بدین صورت که هر گونه ماهی در مجاورت هفت غلظت متوالی دیازینون(در سه تکرار) و به مدت 96 ساعت قرار داده شده و تلفات روزانه ثبت گردید. داده‌های بدست آمده با نرم افزار Probit آنالیز شد. نتایج مشخص ساخت که دیازینون برای هر چهار گونه فوق سمیت داشته و سمیت آن هم با افزایش غلظت و هم با افزایش مدت مجاورت افزایش می‌یابد. LC50 96 ساعته دیازینون در ماهی بنی و گطان فاقد تفاوت معنی‌دار(05/0P) نسبت به دو گونه بنی و گطان داشته و به ترتیب برابر (53/0±514/6 و 52/0±322/6 میلی گرم در لیتر) بود. ماهی بنی و گطان حساسیت بیشتری نسبت به ماهی شیربت و برزم در برابر مسمومیت با دیازینون دارند. با توجه به آلودگی اکثر آب‌های جاری کشور با دیازینون، بهتر است علاوه بر بررسی سمیت سایر سموم در گونه های مهم پرورشی، در بازسازی ذخایر ماهیان بومی در منابع آبی استان خوزستان، بیشتر از گونه‌های شیربت و برزم که مقاومت بیشتری به این سم دارند، استفاده گردد.