„Wesele” Andrzeja Wajdy jako mandala - Seweryn Kuśmierczyk (Kwartalnik Filmowy)
Autor przywołuje koncepcję mandali wg C. G. Junga jako ideogramu wyrażającego treści psychiczne w aktualnym momencie rozwoju stanu wewnętrznego człowieka. Interpretacja Wesela jako filmowej mandali przedstawia miejsce akcji jako czworokąt wpisany w koło. Ukazany zostaje podział filmu na trzy sekwencje, fraktalna struktura triadyczna całego dzieła, metamorfoza postaci, jej ścisły związek z przemianami czasu i przestrzeni oraz znaczenie scen wizyjnych. Autor omawia obecne w filmie struktury mityczno-inicjacyjne i obecność struktury rytuału przejścia wg van Gennepa. Analizuje jedność warstwy wizualnej i audialnej w obrazie filmowym, wskazuje elementy interpretowane jako asystka w rozumieniu Pawła Florenskiego. Omawia kolorystykę filmu, którą ocenia jako wybitne osiągnięcie sztuki operatorskiej Witolda Sobocińskiego. Przedstawia symboliczne znaczenie kolorów odwołujące się do semantyki barw w polskiej kulturze ludowej i ich powiązanie z symboliką mandali oraz metamorfozą postaci.