تأثیر روش تدریس ریاضی مبتنی بر رویکرد فولن بر خلاقیت و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دوره ابتدایی - رضا جعفری هرندی (مجله علوم تربیتی)
هدف از این پژوهش تعیین تأثیر روش‌تدریس ریاضی مبتنی بر رویکرد فولن بر خلاقیت و پیشرفت‌ تحصیلی دانش‌آموزان دوره‌ ابتدایی بود که به‌روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه انجام شد. جامعه آماری، دانش‌آموزان پسر دوره‌ ابتدایی شهر اصفهان در سال 1402 بودند. از نواحی شش‌گانه شهر اصفهان، یک ناحیه و از آن ناحیه یک مدرسه‌ی پسرانه دوره‌ی ابتدایی به‌صورت تصادفی انتخاب و از آن مدرسه دو کلاس پایه‌ی چهارم که هر کدام 31 دانش‌آموز داشتند، به‌تصادف به عنوان گروه آزمایش و گواه در نظر گرفته شدند. نمره‌های ریاضی ترم قبل دانش‌آموزان دو کلاس ثبت و در مرحله بعد از آنان خواسته شد تا پرسشنامه خلاقیت (TTCT) را تکمیل نمایند. در ادامه، گروه‌ آزمایش طبق روش‌تدریس ریاضی مبتنی بر رویکرد فولن، تحت آموزش این درس در یک نیم‌سال تحصیلی قرار گرفتند در حالی‌که گروه گواه آموزش مرسوم را دریافت نمودند. در نهایت بعد از اتمام نیم‌سال تحصیلی، ‌پس‌آزمون اجرا شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و به‌روش تحلیل کواریانس انجام پذیرفت. نتایج نشان داد با کنترل نمره‌های پیش‌آزمون، روش ‌تدریس ریاضی مبتنی بر رویکرد فولن بر خلاقیت و پیشرفت‌تحصیلی معنی‌دار است (001/0>p). بنابراین از این روش ‌تدریس به عنوان روشی کارآمد در آموزش‌ریاضی دوره‌ ابتدایی می‌توان بهره برد.