Ciężkie hipoglikemie a poziom przeciwciał przeciwinsulinowych u dzieci i młodzieży chorych na cukrzycę typu 1 - Beata Mianowska; Małgorzata Perenc; Agnieszka Heinrich; Jerzy Bodalski (Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism)
Wprowadzenie: Ciężkie hipoglikemie mogą ograniczać skuteczność leczenia cukrzycy typu 1. Wysoki poziom przeciwciał przeciwinsulinowych bywa wymieniany wśród czynników predysponujących do występowania ciężkich hipoglikemii u dorosłych pacjentów z cukrzycą, zwłaszcza u osób, które były leczone insulinami zwierzęcymi.Dotychczas nie oceniano wpływu przeciwciał przeciwinsulinowych na występowanie hipoglikemiiu dzieci leczonych insulinami humanizowanymi.Cel pracy: Dokonanie oceny stężenia przeciwciał przeciwinsulinowych u dzieci z cukrzycą typu 1, które przebyły ciężką hipoglikemię, oraz w grupie kontrolnej.Materiał i metody: Poziom przeciwciał przeciwinsulinowych (IA) oceniono u 33 dzieci chorych na cukrzycętypu 1 (œredni wiek 13,2 roku, przedział kwartylny 10,3-16,4 roku) w 1-14 dni po wystąpieniu ciężkiej hipoglikemiioraz w okresie ją poprzedzającym. Grupę kontrolną stanowiło 30 pacjentów (średni wiek 14,4 roku, przedział kwartylny 12,7-15,4 roku), którzy nigdy nie przebyli ciężkiej hipoglikemii, porównywalnych pod względem płci, wieku i czasu trwania choroby z grupą badaną. Poziom przeciwciał przeciwinsulinowych ocenionometodą radioimmunoprecypitacji, oznaczając półilościowo aktywność wiązania insuliny znakowanejizotopem jodu 125I przez osocze badane. Wszyscy pacjenci byli leczeni albo insulinami ludzkimi albo analogieminsuliny ludzkiej lispro oraz ludzką insuliną izofanową.Wyniki: Aktualny poziom przeciwciał przeciwinsulinowych u pacjentów po niedawnej hipoglikemii (mediana30,6%, przedział kwartylny 16,8-39,1%) był znamiennie wyższy niż w grupie pacjentów, którzy nigdy nie przebyliciężkiej hipoglikemii (mediana 19,5%, przedział kwartylny 13,7-30,1, p<0,04). Również poziom przeciwciał przeciwinsulinowych oznaczony w latach poprzedzających hipoglikemię (mediana 35,9%, przedział kwartylny 21,6-46,8%) był wyższy od poziomu przeciwciał w grupie kontrolnej (p<0,02). W grupie pacjentów, którzy przebyli hipoglikemię wykazano istnienie silnej korelacji pomiędzy poziomem przeciwciał przeciwinsulinowych sprzed hipoglikemii, a poziomem przeciwciał przeciwinsulinowych po przebytej niedawno hipoglikemii (r=0,7, 0<0,0001).Wniosek: Wysokie stężenie przeciwciał przeciwinsulinowych może stanowić marker zagrożenia skłonnościądo występowania hipoglikemii w oparciu o mechanizm inny niż nierównowaga między wysokością przyjętejdawki insuliny egzogennej, dietą i wysiłkiem fizycznym.