طراحی مدل پیش‌بینی رفتار اخلاقی براساس سبک‌های تربیتی و قدرت ایگو: نقش میانجی سازه‌ی خود فراروی - Mehran Farhadi; Arezou Delfan Beiranvand (فصلنامه علمی- پژوهشی اصول بهداشت روانی)
مقدمه: این پژوهش با هدف طراحی مدل پیشبینی رفتار اخلاقی بر اساس سبکهای تربیتی و قدرت ایگو با میانجیگری سازه ی خودفراروی در میان دانشجویان انجام شد.روش کار: روش پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی و جامعه ی آماری شامل تمام دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا همدان در سال تحصیلی 400-1399 بودند. در این  میان تعداد 285 نفر به شیوهی نمونهگیری خوشهای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاسهای رفتار اخلاقی، سبکهای تربیتی و قدرت ایگو بودند. داده ها با روش تحلیل مسیر با استفاده از نرم افزار LISREL تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که مدل پیشنهادی با دادههای تجربی برازش مناسبی دارد (95/0= GFI، 98/0 = IFI، 97/0= CFI). همچنین نتایج نشان داد که اثر سبکهای تربیتی بر رفتار اخلاقی و خودفراروی و اثر قدرت ایگو و خود فراروی بر رفتار اخلاقی معنادار هستند. نتایج حاصل از آزمون سوبل نیز نشان داد که متغیر خودفراوری در ارتباط بین سبک سهلگیر (01/0 , p< 68/2- Z=)، سبک مقتدر (01/0 , p< 55/2 Z=)، سبک مستبد (01/0 , p< 61/3- Z=) و قدرت ایگو (01/0 , p< ، 56/4 Z=) با رفتار اخلاقی نقش میانجی معناداری دارد.نتیجه گیری: برپایه نتایج میتوان گفت که سبکهای تربیتی، قدرت ایگو و خودفراروی میتوانند وقوع رفتارهای اخلاقی را پیش بینی کنند. همچنین، متغیر خودفراروی میتواند یکی از عوامل تأثیرگذار بر رابطه و پیوند میان سبکهای تربیتی و قدرت ایگو با رفتار اخلاقی باشد.