تحلیل نقشهای نشانهای در دو شعر حافظ موسوی و ودیع سعاده: رویکرد امبرتو اکو
نقشهای نشانهای از دیدگاه اُمبرتو اکو (1932-2016م) نشانهشناس ایتالیایی رابطۀ همبستۀ دوسویه میان دو نقشگر بیان ومحتوا است که در بستری فرهنگی و براساس رمزگان برآمده از دانش دانشنامهای پدید آمده است. شعر "مکالمۀ غیابی" از حافظ موسوی شاعر معاصر ایرانی و «إنّها الکلمات الأخیرة... وها أنا أهج...
Saved in:
| Main Authors: | , , , |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | fas |
| Published: |
University of Tehran
2024-01-01
|
| Series: | پژوهش ادبیات معاصر جهان |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://jor.ut.ac.ir/article_97004_93882bd8257839aeb97ba22a469c932d.pdf |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | نقشهای نشانهای از دیدگاه اُمبرتو اکو (1932-2016م) نشانهشناس ایتالیایی رابطۀ همبستۀ دوسویه میان دو نقشگر بیان ومحتوا است که در بستری فرهنگی و براساس رمزگان برآمده از دانش دانشنامهای پدید آمده است. شعر "مکالمۀ غیابی" از حافظ موسوی شاعر معاصر ایرانی و «إنّها الکلمات الأخیرة... وها أنا أهجرها» (این آخرین کلمات است... و بدان که من آنها را رها میکنم) از ودیع سعادة شاعر لبنانی دارای لایههای فرهنگی و گفتمانی پربسامدی است که با زبانی تصویری به ترسیم اغراض این دو شاعر میپردازد. نظر به تعدد رابطۀ قراردادی میان بیان و محتوای این دو شعر، بر آن شدیم تا با روش توصیفی_ تحلیلی و از منظر مکتب آمریکایی ادبیات تطبیقی به بررسی شیوههای تولید نقشهای نشانهای در این دو شعر براساس نظریۀ نشانهشناسی اُمبرتو اکو بپردازیم. نتایج پژوهش بیانگر آن است کهپیوستار مادی بیان و محتوای این دو شعر، شامل دگرمادههای انگیخته و اختیاری با بسامدی مشترک است. فعالیتهای فیزیکیِ دو شاعر برای تولید بیان، منحصر در بازشناسی، واگویه و ابداع است که محرکهای برنامهریزی شده بیشترین بسامد را دارند. |
|---|---|
| ISSN: | 2588-4131 2588-7092 |