„Ostatni etap” Wandy Jakubowskiej jako pierwszy etap polskiego kina ideologicznego
Ostatni etap z 1948 roku w reżyserii Wandy Jakubowskiej to pierwszy polski powojenny film próbujący rozliczyć się z rzeczywistością obozu koncentracyjnego i potwornością faszyzmu w ogóle. Nazywany relikwią narodową i celuloidowym requiem miał być nie tylko zapisem pamięci, ale też przestrogą na prz...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | English |
| Published: |
Institute of Art of the Polish Academy of Sciences
2003-09-01
|
| Series: | Kwartalnik Filmowy |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://czasopisma.ispan.pl/index.php/kf/article/view/3773 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Ostatni etap z 1948 roku w reżyserii Wandy Jakubowskiej to pierwszy polski powojenny film próbujący rozliczyć się z rzeczywistością obozu koncentracyjnego i potwornością faszyzmu w ogóle. Nazywany relikwią narodową i celuloidowym requiem miał być nie tylko zapisem pamięci, ale też przestrogą na przyszłość. Autorka stara się spojrzeć na film Jakubowskiej z perspektywy współczesnego odbioru. Przywołując więc ówczesne reakcje na dzieło – głównie recenzje i listy czytelników – proponuje dialog widza ’48 i widza żyjącego dzisiaj. Z jednej strony mamy okazję prześledzić niegdysiejszy zachwyt nad prawdziwością obrazu, a z drugiej pretensje do reżyserki za zbytnie uproszczenie i złagodzenie wizji obozu. Obserwujemy również zarzuty krytyków wobec błędów konstrukcyjnych filmu przy jednoczesnym uznaniu dla jego ideologicznej wymowy. Sama Wróbel definiuje strukturę filmu przez przejście od paradokumentaryzmu do tendencyjnego patosu i propagandowości Ostatniego etapu. Patrzy na film obiektywnie i odrzuca wszelkie narosłe wokół niego mity.
|
|---|---|
| ISSN: | 0452-9502 2719-2725 |