تأثیر منابع قدرت و بوروکرات‌ مداری در پیش‌بینی فرسودگی شغلی (موردمطالعه: کارمندان اداره امور مالیاتی شیراز) - فاطمه کرمی; محمد علی طالبی; پریسا سبزواری (پژوهش‌های روانشناختی در مدیریت)
فرسودگی شغلی از عوامل مؤثر در کاهش کارایی، از دست رفتن نیروی انسانی و ایجاد عوارض جسمانی و روانی ‏کارکنان سازمانی است. با توجه به اهمیت نقش منابع انسانی هر سازمان، این پژوهش با هدف تبیین فرسودگی شغلی کارکنان و مدیران اداره امور مالیاتی شهر شیراز براساس گرایش به بوروکراسی و منابع قدرت صورت پذیرفته است. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی رگرسیون و به صورت کمی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه کارکنان و مدیران اداره امور مالیاتی شهر شیراز تشکیل می‌دهند و 120 نفر به عنوان حجم نمونه آماری در نظر گرفته شده است. به‌منظور جمع‌آوری داده‌ها از سه پرسشنامه استاندارد فرسودگی شغلی مسلش (1981)، پرسشنامه گرایش به بوروکراسی دوبرین (1987) و پرسشنامه منابع قدرت شرایخیم و هینکین (1989) استفاده شد. نتایج پژوهش حاضر مبین آن است که بین شاخص گرایش به بوروکراسی با فرسودگی شغلی رابطه به‌صورت منفی و معکوس وجود دارد و همچنین تصدی سطوح مختلف قدرت سازمانی نمی‌تواند فرسودگی شغلی را تبیین نماید. تجزیه‌وتحلیل‌ها نشان داد که شیوه‌های ارزیابی منابع انسانی در سازمان نقش کلیدی در تعدیل تنش‌های تجربه‌شده در محیط کار را دارد. لذا حرکت سازمان به سمت بوروکراسی می‌تواند در کاهش فرسودگی شغلی کارکنان و مدیران اداره امور مالیاتی شهر شیراز و افزایش کیفیت خدمات و بهره‌وری سازمان مؤثر باشد.