ورودی (Input)در یادگیری زبان دوم - احمدرضا علی اکبری (پژوهش ادبیات معاصر جهان)
یادگیری یک زبان جدید در کنار زبان‌های اول، یعنی زبان‌های مادری را یادگیری زبان دوم می‌نامیم. شیوه‌های یادگیری زبان دوم بر حسب عواملی نظیر سن یادگیرنده، هدف یادگیری و نیز میزان مطلوب تسلط به زبان جدید تغییر می‌یابند. این مسئله حائز نقش بزرگی است که آیا زبان جدید به صورت سنتی یا به عبارت دیگر حضور در کلاس درس و توسط دروس تعلیمی آموخته شود، یا بدون آن. بنابراین یادگیری زبان دوم به دو نوع هدایت شده و هدایت ناشده تقسیم می‌شود، در حالی که در یادگیری هدایت ناشدة زبان دوم محوریت یادگیری بر روی ارتباط نزدیک و فعال با زبان دوم و یا افراد تکلم کنندة آن زبان می‌باشد و در واقع امر یادگیری بصورت نامنظم و بدون سیستم انجام می‌پذیرد، در یادگیری هدایت شدة زبان دوم این امر توسط دروس برنامه‌ریزی شده و دارای سیستم صورت می‌گیرد. در هنگام یادگیری زبان دوم باید واج شناسی و دستگاه صوتی زبان جدید (در کنار دیگر قسمت‌های تشکیل دهندة آن زبان جدید) یاد گرفته شود. در دستگاه صوتی با سه مرحلة ورودی (Input)، پردازش (Verarbeitung) و خروجی (Output) مواجه هستیم. مقالة حاضر مبحث ورودی را که بیش از هر چیز به قدرت شنوایی فرد یادگیرنده بستگی داشته و در عین حال تحت تأثیر دانش زبانی او نیز می‌باشد، بردسی می‌کند و و فرآیندهای مختلف این پدیده را مورد مداقه و ارزیابی قرار می‌دهد.