تاثیر خاک¬ورزی و تلفیق کودهای زیستی و شیمیایی بر عملکرد کمی و کیفی گندم نان و فعالیت زیستی خاک تحت شرایط دیم (تولید گیاهان زراعی)
هدف این آزمایش بررسی پاسخ خاک سطحی و خاک تحتانی به خاکورزیهای متداول و کاهش یافته و کود زیستی (باکتری حل کننده فسفر) (Bacillus coagolance, B)، کود شیمایی فسفر (P) و تلفیق کود زیستی و کود شیمیایی فسفر (PB) در کشت دیم گندم بود. بدین‌منظور آزمایشی به صورت کرت‌های یک‌بار خرد شده در قالب بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید که در آن سیستمهای خاکورزی در کرت‌های اصلی و تلفیق کود شیمیایی و باکتری حل کننده فسفر در سه سطح در کرت‌های فرعی اعمال گردید. سه سیستم خاکورزی شامل (1) خاکورزی متداول با استفاده از گاوآهن برگرداندار (CT)، (2) گاو آهن پنجه غازی (RTC) و (3) گاو آهن برگرداندار با جدا نمودن صفحه برگردان (RT) بودند. نتایج تحقیق نشان داد اعمال سیستمهای مختلف خاکورزی اثر معنیداری بر عملکرد کمی و خصوصیات کیفی گندم نداشته است. کاربرد توامان کود شیمیایی فسفر و باکتری حل کننده فسفر (PB) به‌دلیل افزایش جذب فسفر و[1]نیتروژن به گیاه موجب افزایش میزان عملکرد، محتوای پروتیئن و فسفر دانه گردید. درصد کلونیزاسیون میکوریز، آنزیم دهیدروژناز و فسفاتاز خاک در عمق 5 تا 25 سانتی‌متری خاک متاثر از کاربرد خاکورزی کاهش یافته (RT) و تیمار کود زیستی افزایش یافت. نتایج آزمایش نشان داد هر چند تغییرات  عملکرد گندم تحت تاثیر نوع خاکورزی قرار نگرفت ولی اعمال خاکورزی کاهش یافته موجب تغییرات زیستی در عمق مشخصی از خاک گردید.