Rola aktywistek społecznych w organizowaniu życia kulturalnego wśród polskich więźniarek w niemieckich obozach koncentracyjnych podczas drugiej wojny światowej - Katarzyna Wodarska-Ogidel (Civitas Hominibus)
Jedną z form przetrwania w skrajnie trudnych dla życia warunkach obozów koncentracyjnych było podtrzymywanie życia kulturalnego, co świadczy o niezwykle istotnej roli kultury w zachowaniu człowieczeństwa i własnej osobowości. Uczestnictwo w najdrobniejszych nawet wydarzeniach o charakterze kulturalnym wnosiło do życia uwięzionych cząstkę innego świata. Mogła być to własna twórczość, deklamacja znanych utworów, czy czynne lub bierne branie udziału w różnego typu formach performatywnych, które były najłatwiejszym środkiem artystycznego wyrazu. Analizując historię Janiny Peretjatkowicz, Karli Lanckorońskiej, Mai Berezowskiej, Walerii Felchnerowskiej czy Matyldy Woliniewskiej zaangażowanych w tworzenie wewnętrznych struktur obozowych, samopomoc koleżeńską i życie oświatowo-kulturalne widzimy, że największy wpływ na sukces tych przedsięwzięć w obozach kobiecych miała działalność kobiet wykształconych i aktywnych zawodowo przed wojną. Ich wewnętrzna siła, a często też doświadczenia w pracy społecznej aktywizowały do wspólnych działań całą grupę.