باهم‌آیی و ابهام واژگانی و مشکلات (نارسایی‌های) مربوط به معادل‌گزینی (سازی) آن‌ها در متون بانکی با استفاده از نظریه‌ی معنا‌شناسی ساختارگرا - محمد نصری; حیدر نصرت زاد; شهرام مدرس خیابانی (پژوهش‌های زبان‌شناختی در زبان‌های خارجی)
پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه‌ای و همچنین استفاده از دیدگاه زبان‌شناختی معناشناسی ساختارگرا سعی در بررسی موضوع باهم‌آیی و ابهام واژگانی در متون بانکی مربوط به اعتبار اسنادی از بانکداری بین‌الملل (مقررات و دستورالعمل‌ها) و مشکلات و نارسایی‌های مرتبط با معادل‌گزینی (سازی) فارسی آن‌ها با انتخاب پنج کتاب ترجمه‌شده مقابله‌ای دارد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهند که باهم‌آیی‌های موجود در بخش تخصصی این متون ویژگی‌هایی چون بافتی (واژگان و دستوری)، ساده، قابل انتظار، بی‌فاصله، پربسامد، واژه‌محوری، موقعیتی، معنایی و همنشین بودن را دارند که مترجمان این باهم‌آیی‌ها را گاه با چندین و گاه تنها با یک معادل ثابت به زبان فارسی برگردان نموده‌اند که گزینش و یا ساخت معادل ثابت برای این باهم‌آیی‌ها از برای یکسان‌سازی و ایجاد زبان خاص فنی فارسی در زمینه‌ی اعتبار اسنادی از بانکداری بین‌الملل بسیار مناسب به نظر می‌رسد. درخصوص ویژگی‌های مربوط به چندمعنایی (ابهام)‌های واژگانی موجود در این متون نیز این نتیجه حاصل گردید که در بخش تخصصی متون بانکی برگزیده واژه‌های بسیاری وجود دارند که اغلب به دلیل کاربرد ویژه و با به-کارگیری جدید آن‌ها در حرفه‌ی بانکداری همراه با ایجاد معنای جدید به وجود آمده‌اند و دلالت چندگانه معنایی دارند. اما این دلالت‌های چندگانه باتوجه به بافت زبانی (روابط دستوری و معنایی یک واژه با دیگر واژه‌های قبل و بعد خود) و باهم‌آیی‌های خاصی که واژه چندمعنا همراه با آن‌ها به‌کار می‌رود همچون واحدی تک‌معنا و بدون ایجاد ابهام عمل می‌کنند.