هنر قصه‌گویی ایزاک دینسن در مقام شهرزاد دانمارکی در پرتو آراء والتر بنیامین - ابوالفضل حری (پژوهش ادبیات معاصر جهان)
این مقاله نشان می‌دهد چگونه ایزاک دینسن در مقام شهرزاد دانمارکی هنر قصه‌‌گویی را از پیوند زدن تجربیات زیستة زندگی واقعی خود با دو سنت قصه‌گویی اروپایی و آفریقایی حاصل کرده، و چگونه در سه دورة مختلف زندگی خود، چونان شهرزاد قصه‌گو عمل کرده است. در شهرزاد کودک، به قصه‌های پدربزرگ گوش سپرده؛ در شهرزاد آفریقایی، دینسن به آفریقا سفر کرده؛ و در شهرزاد دانمارکی، دینسن، حاصل تجربیات خود را برای شکل دادن به هویت هنری و خلق قصه‌های جهانی به هم آمیخته است. این مقاله می‌کوشد از ارتباط میان دوره‌های سه‌گانة زندگی دینسن با آثار وی سخن بگوید. برای تبیین مباحث نظری قصه‌گویی، به مقالة کلاسیک والتر بنیامین اشاره، و بحث می‌شود قصه‌گویی دینسن چه ویژگی‌هایی دارد. برای تبیین این ویژگی‌ها، داستان کوتاه «لوح سفید»، نیز بررسی می‌شود. از جمله یافته این است که دینس از سنت قصه‌گویی اروپایی و آفریقایی به مثابه کاتالیزور کمک گرفته است. کوتاه اینکه، اگر شهرزاد هزار و یک‌شب را قصه‌گوی در حضر می‌دانند، دینسن را قصه‌گوی در سفر می‌شناسند.