نقش تکرار عناصر زبانی در تحلیل داستان کوتاه: رهیافتی زبانشناختی در تحلیل متون ادبی - مهرزاد منصوری (پژوهش ادبیات معاصر جهان)
این پژوهش کوشیده است تا با تحلیل عناصر زبانی در سه داستان کوتاه از همینگوی، راجرز و چوبک با استفاده از رایانه نشان دهد که می‌توان راهیافتی به منظور تحلیل ادبی به دست داد. در این راستا این پژوهش کوشیده است تا با توجه به معیارهای کمی راهی به منظور تحلیل متون ادبی به گونه‌ای که با روح ادبیات سازگار باشد و وارد عرصه‌های ارزشی ادبیات نشود به دست دهد. در این پژوهش با استناد به داده‌های سه داستان کوتاه نقش تکرار در این داستان‌ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. تکرار در این سه نثر ادبی به گونه‌هایی متفاوت به کار گرفته شده است. در دو داستان کوتاه انگلیسی از تکرار به منظور برجسته کردن شخصیت داستان و حفظ حضور زنده او در طول داستان استفاده شده است. در حالیکه در داستان کوتاه فارسی از تکرار بیشتر به منظور ایجاد توازن آوایی و انتقال معنای مورد نظر از این طریق استفاده گردیده است. این پژوهش همچنین نشان می‌دهد که دو داستان کوتاه انگلیسی از نقل قول به نسبت کاملاً متفاوتی بهره جسته‌اند. همچنین مقایسة طول جملات در دو داستان کوتاه انگلیسی نشان می‌دهد که این دو اثر کاملاً از این لحاظ نیز متفاوت می‌باشند. این پژوهش در مجموع گامی در جهت تبیین استفاده از ابزارهای زبان‌شناسی آن هم به شکل کمی در تعیین سبک فردی و همچنین تفاوت‌های ادبیات‌های متفاوت که مورد نظر ادبیات تطبیقی می‌باشد، تلقی می‌گردد.