ارزیابی کیفی آب رودخانه زاینده‏ رود متأثر از دوره خشکسالی بااستفاده از شاخص‌های زیستیBMWP ،ASPT وهلسینهوف - احمدرضا پیرعلی زفره ئی; عیسی ابراهیمی (مجله بهره‌برداری و پرورش آبزیان)
شناسایی میزان‌آلودگی منابع‌آب با استفاده از شاخص‌های زیستی بخصوص بزرگ‌بی‏مهرگان کفزی، اطلاعات مناسبی را جهت ارزیابی اکوسیستم‌های آبی فراهم می‌کند.در این مطالعه کیفیت آب‌رودخانه زاینده رود با توجه به اهمیت آن در فعالیت‏های کشاورزی، شهری و صنعتی منطقه بررسی شد. بدین منظور طی سال 1392 در ایستگاه‏های باغ بهادران، پل فلاورجان، پل غدیر، پل اتوبان(چوم) و پل‌زیار نمونه‏برداری ماهانه (درزمان جاری بودن آب) صورت گرفت. نتایج حاصل از محاسبه شاخص‌های‌زیستی‌BMWP،ASPT وهلسینهوف با مدت‌زمان مشابه در سال1386(قبل از خشکسالی) مقایسه شد. مقادیر شاخص‌های BMWP،ASPT وهلسینهوف روندکاهش کیفیت آب رودخانه در ایستگاه های مختلف در مقایسه بامدت زمان مشابه را نشان داد. یر اساس مقادیر شاخص های مذکور کیفیت آب ایستگاه های پل اتوبان و پل زیار در شرایط خیلی بد قرار گرفت. پارامترهای EC‌، ‌BOD5،COD ‌، فسفات و دما با شاخص‏های BMWP،ASPT همبستگی منفی نشان داد. در مجموع به دلیل وقوع خشکسالی‏های متوالی کیفیت آب‌رودخانه زاینده‏رود بر اساس شاخص های زیستی در طبقه کیفی بد تا خیلی بد قرار گرفت.