Wyspa w czasie - Andreas Wadensjö (Kwartalnik Filmowy)
Jednym z ciekawych sposobów badania istoty filmu, a tym samym naszej percepcji filmu i naszego odbioru rzeczywistości, jest zakwestionowanie samych podstaw medium, jego absolutnie najważniejszego założenia, jakim jest oczywiście ruch. Autor poddaje analizie trzy bardzo różne filmy: Pasażerkę (1961) Andrzeja Munka, La jetée (1963) Chrisa Markera oraz Paris qui dort (1924) René Claira. Pokazuje, jak różne znaczenia może mieć zatrzymanie w filmie. Szczególnie w dwóch pierwszych przypadkach mamy do czynienia z bardzo ciekawym powiązaniem bezruchu i ruchu z pamięcią.