Homeostaza gospodarki fosforanowo-wapniowej w populacji rozwojowej. Część II: Zaburzenia gospodarki fosforanowo-wapniowej w okresie noworodkowym - Ewa Otto Buczkowska (Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism)
Noworodkowa hipokalcemia występuje w 2 formach: wczesna noworodkowa hipokalcemia, typowo ujawniająca się w pierwszych dniach życia oraz hipokalcemia noworodkowa późna, ujawniająca się zwykle pod koniec pierwszego tygodnia życia. Hiperkalcemia jest wynikiem zaburzenia równowagi między dopływem a odpływem wapnia z płynu pozakomórkowego. Zasadniczą jej przyczyną jest nadmierna mobilizacja Ca z kości. Choć nerki i przewód pokarmowy są włączone w utrzymanie homeostazy wapnia, to czasem mogą podtrzymywać hiperkalcemię. Hipofosfatemia może wystąpić w pierwszych dniach po urodzeniu i utrzymywać się przez wiele miesięcy. Zwykle jest ona związana z niską podażą P w żywieniu pozajelitowym lub z karmieniem wcześniaków mlekiem matki. Pozażywieniowe przyczyny noworodkowej hipofosfatemii są znacznie rzadsze niż czynniki żywieniowe. Wśród czynników pozażywieniowych jest prawdopodobnie obniżenie kanalikowej reabsorpcji P, które może być wtórne do wzrostu PTH, ale nie musi. Hiperfosfatemia może mieć również podłoże żywieniowe lub pozażywieniowe. Wród przyczyn żywieniowych jest zwykle nadmierna podaż P lub nieprawidłowy stosunek Ca i P w płynach stosowanych w żywieniu pozajelitowym. Wśród przyczyn pozażywieniowych wymienić należy okołoporodowe niedotlenienie z przechodzeniem P z przestrzeni wewnątrzkomórkowej do przestrzeni zewnątrzkomórkowej i towarzyszącym obniżeniem nerkowej filtracji.